Onze beste en in feite domste fietsprestatie was die in de Provence. Met onze loodzware stadsfietsen met 3 versnellingen hebben we een stukje geprobeerd. Ze stonden al 3 weken op het rekkie achterop dus het moest er maar eens van komen. Het eerste stuk was bergaf. Dat was heerlijk! Maar wat naar beneden komt, moet ook weer omhoog.  Uiteindelijk is Jos die eerder bij de auto was, me komen ophalen. De schat!

We hebben een huis in Frankrijk (Bourgogne) en sinds vorig jaar hebben we nu  ieder een hybride Stevens met 27 versnellingen.  Prettig fietsen hier in de Bourgogne (in de directe omgeving hoogte verschillen van 300 meter en in de nabijgelegen Morvan 1000 meter).  Maar toch lopen we –zolang de knieën het volhouden) allebei liever achter balletjes aan: squash (25 jaar competitie), tennis en golf.

 Jos en ik zeiden direct ja toen Dirk Pekelharing ons vroeg om mee te gaan. Altijd voor een feestje of evenement te porren. Jos en ik rijden in het pendelbusje achter het team aan. Ik stel me zo voor dat we elkaar iedere dag bij de lunch treffen. We rukken de deuren van de bus open en  pizza’s, stroopwafels, worstjes, ketchup, taarten en flessen wijn komen te voorschijn. Maar dat zal wel een klassieke wieler revatilering worden met  appels, bananen, water, energy bars en energy drankjes. Ik zal eens kijken wat ze hier zoal verkopen bij de Auchan, Carrefour, etc. Misschien moeten we dat allemaal uit Nederland meenemen?  Aan het eind van de rit pendelen we jullie heen en weer van de camping naar het hotel voor de welverdiende douche en  nachtrust op een echt bed.

En tijdens de tour kun je ons natuurlijk altijd bellen als het niet meer gaat, dan heten we opeens bezemwagen en komen we je halen en verzorgen! Wij zien uit naar deze ‘aventure cycliste’.